Komisja Europejska wystosowała "uzasadnione opinie" do Szwecji i Irlandii w sprawach ochrony przyrody - wilków w Szwecji i torfowisk wysokich w Irlandii.
"Uzasadniona opinia" to ostatni formalny przedsądowy krok procedury związanej z naruszeniem przez państwo członkowskie zobowiązań wynikających z dyrektyw. Jeżeli adresat opinii nie dostosuje się do prawa unijnego (ew. nie przekona Komisji, że sytuacja jestjednak zgodna z prawem), Komisja może wnieśc sprawę przeciwko danemu państwu do trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich.
Art. 12 dyrektywy siedliskowej wymaga ścisłej ochrony wilka, odstepstwa od której mogą być udzielane tylko w szczególnych, wyraźnie wymienionych w dyrektywie okolicznościach. Komisja zarzuca Szwecji coroczne zezwalanie na odstrzał wilków z naruszeniem wymogów udzielania odstępstw, a także zarzuca nieuzasadnione przyjęcia ograniczenia liczby wilków jakie "powinny" żyć w Szwecji do 2010 osobników.
Niestety, w Polsce, Słowacji, Litwie, Łotwie ani Estonii i kilku innych krajach, dla których dla wilka obowiązuje wyjątek od załącznika IV, art. 12 dyrektywy nie stosuje się do wilka.
Art. 6(2) dyrektywy siedliskowej wymaga, by w obszarach Natura 2000 państwa członkowskie zapewniły unikania jakiegokolwiek pogarszania stanu chronionych siedlisk przyrodniczych. Komisja zarzuca Irlandii, że w obszarach Natura 2000 jest kontynuowana eksploatacja torfu, prowadząca do niszczenia torfowisk (1-4% rocznie). Wcześniej Irlandia w negocjacjach z Komisją wprawdzie zadeklarowala natychmiastowe zaprzestanie eksploatacji torfu z 32 torfowisk, a do końca 2011 r. - z 24 kolejnych, ale dla Komisji krok ten okazał się niewystarczający.
